كلام صعصعة بن صوحان في رثاء أمير المؤمنين عليه السلام بعد شهادته في حضور أولاده وفي جملتهم العبّاس عليه السلام « 1 »

--> ( 1 ) - راوي أول گفت كه : چون حضرت أمير المؤمنين عليه السلام را دفن كردند ، صعصعه بن صوحان عبدي به نزد قبر مقدس آن حضرت ايستاد ، مشتى از خاك برگرفت ، بر سر خود ريخت وگفت : « پدر ومادرم فداى تو باد يا أمير المؤمنين ! گوارا باد تو را كرامت‌هاى خدا ، اى أبو الحسن ! به تحقيق كه مولد تو پاكيزه بود وصبر تو قوى بود وجهاد تو عظيم بود . به آن‌چه آرزو داشتى رسيدى وتجارت سودمند كردى وبه نزد پروردگار خود رفتى ؛ پس حق تعالى بشارت خود را به استقبال تو فرستاد ؛ ملائكهء خدا بر دور تو جمع شدند ؛ در جوار پيغمبر برگزيده ساكن شدى ؛ پس خدا تو را گرامى داشت ، در جوار رحمت خود جا داد وتو را به درجهء برادرت محمد مصطفى ملحق گردانيد وتو را از كأس أوفى آب داد . پس از خدا سؤال مىكنم كه منت گذارد بر ما وتوفيق دهد كه پيروى تو بكنيم وعمل نماييم به سيرت تو ؛ با دوستان تو دوست باشيم وبا دشمنان تو دشمن باشيم ودر زمرهء دوستان تو محشور شويم ؛ به تحقيق كه رسيدى به درجه‌اى چند كه احدى غير از تو نرسيده بود ، منزلتي چند يا فتى كه ديگرى نيافته بود ؛ جهاد كردى در راه خدا در پيش روى برادرت محمد مصطفى چنانچه شرط جهاد كردن بود ؛ قيام نمودى به دين خدا چنانچه حق قيام نمودن بود تا آن كه سنت‌ها را برپا داشتى وفتنه‌ها را برطرف كردى وبه تو مستقيم شد اسلام ومنتظم شد ايمان . پس بر تو باد از ما بهترين صلوات وسلام ! به تو محكم شد پشت مؤمنان وواضح شد نشانه‌هاى راه ايمان ؛ براي هيچ كس جمع نشد از مناقب وخصال آنچه از براي تو جمع شده بود ؛ پيش از همه كس أجابت پيغمبر خود نمودى ؛ متابعت أو را بر همه چيز اختيار كردى ؛ به يارى أو مسارعت نمودى ؛ جان خود را فداى أو كردى ؛ ذو الفقار آبدار پيوسته در نصرت أو به كار بردى ؛ به تو درهم شكست حق تعالى هر جبار عنيد را ؛ به تو ذليل گردانيد هر بدكردار شرير را ؛ به تو درهم شكست قلعه‌هاى شرك وكفر وعدوان را وبه تو هلاك كرد أهل ضلالت وطغيان را . پس گوارا باد تو را يا أمير المؤمنين اين منقبت‌ها وفضيلت‌ها ! از همه كس به حضرت رسالت نزديك‌تر بودى ؛ اسلام تو از همه كس قديم‌تر بود وعلم وفهم تو از همه فراوان‌تر بود ويقين تو از همه كامل‌تر بود ؛ دل تو از همه سخىتر بود ؛ بهره‌هاى تو در خير از همه بيش‌تر بود ؛ پس خدا ما را از اجر تو محروم وبعد از تو گمراه نگرداند ؛ به درستى كه زندگانى تو كليد خير بود ؛ درهاى شر را بر روى ما بسته بود ؛ وفات تو از براي ما كليد هر شر است ودرهاى خير را بر روى ما بست ؛ اگر مردم سخن تو را قبول مىكردند ، هر آينه نعمت‌هاى خدا از زير پا واز بالاى سر مىخوردند وليكن اختيار كردند دنيا را بر آخرت . » پس خود بسيار گريست وديگران را به گريه آورد . پس رو كردند به سوى امام حسن وامام حسين عليهما السلام ، محمد ، جعفر ، عباس ، يحيى ، عون ، عبداللَّه وساير فرزندان آن حضرت . ايشان را تعزيت گفتند وبه سوى كوفه برگشتند . چون صبح طالع شد ، براي مصلحتى تابوتى از خانهء حضرت بيرون آوردند به بيرون -